พูดจาภาษาดอกไม้ หรือ ดอกทานตะวัน
ภาษาของดอกไม้ (floriography) ถูกสื่อสารในยุควิกตอเรียโดยใช้ดอกไม้หรือการจัดดอกไม้เพื่อให้ความหมาย แสดงถึงความรู้สึกส่วนตัวที่ไม่สามารถแสดงออกมาเป็นคำพูดได้ 2
ภาษาของดอกไม้ถูกนำเข้ามาในสวีเดนจากเปอร์เซียในศตวรรษที่ 17
ในปัจจุบันความหมายที่ใช้ในภาษาดอกไม้นั้นส่วนมากได้ห่างหายไป นอกจากในโอกาสสำคัญต่าง ๆ แต่ดอกกุหลาบสีแดงนั้นยังคงถูกใช้แสดงความรักอันเร่าร้อนและโรแมนติก กุหลาบสีขาวยังคงเป็นตัวแทนของความบริสุทธิ์และความดี และกุหลาบสีเหลืองถูกใช้เป็นตัวแทนของมิตรภาพและการเสียสละ แต่ความหมายเหล่านี้ก็ไม่ได้เป็นเหมือนกับสมัยวิคตอเรียดั้งเดิม นอกจากนี้ยังมีดอกไม้อื่นอีก เช่น
ดอกทานตะวันมีสองความหมายซึ่งอาจหมายถึงความเย่อหยิ่งหรือความเคารพ
ดอกไอริส ซึ่งตั้งชื่อตามผู้ส่งสารของพระผู้เป็นเจ้าในเทพนิยายกรีก ใช้แทนความหมายของการส่งข่าวสาร
ดอกแพนซี หมายถึง ความคิด
ดอกแดฟโฟดิล หมายถึง เกียรติยศ
ซึ่งดอกไม้เหล่านี้ยังคงใช้ส่งมอบความหมายให้กันเสมอ แต่ความหมายอาจเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา ซึ่งผู้ให้ต้องศึกษาผู้รับดี ๆ การให้ดอกไม้บอกแทนความรู้สึกแบบนี้ก็โรแมนติกดีเหมือนกัน
